Ośmiu franciszkanów i trzej bracia maronici wymordowani w swoim klasztorze w Damaszku w 1860 roku za odmowę wyparcia się Chrystusa.
W lipcu 1860 roku przemoc, która spustoszyła Górę Liban, dotarła do Damaszku: w nocy z 9 na 10 lipca zamieszkańcy wtargnęli do dzielnicy chrześcijańskiej. W klasztorze franciszkańskim w Bab Touma przebywali gwardian Manuel Ruiz, pięciu innych kapłanów i dwóch braci konwersów, siedmiu Hiszpanów i jeden Austriak, Engelbert Kolland, oraz trzej świeccy maronici, którzy schronili się tam, bracia Franciszek, Abdel-Moati i Rafał Massabki.
Wezwani do przyjęcia islamu, by ocalić życie, wszyscy odmówili i zostali zabici toporami, szablami lub kijami. Ojciec Ruiz zmarł przed ołtarzem, po spożyciu hostii, by uchronić je przed zbezczeszczeniem. Pius XI beatyfikował ich 10 października 1926, a papież Franciszek kanonizował ich w Rzymie 20 października 2024.







