
Młoda szlachcianka poświęcona Bogu, która według tradycji otrzymała welon od świętego Willibrorda, jest patronką Temse nad Skaldą; jej relikwie spoczywają w Gandawie.
Według jej Żywota Amalberga, z rodziny szlacheckiej, była upragniona za żonę przez księcia karolińskiego; opierała mu się do tego stopnia, że złamano jej ramię, i poświęciła się Bogu. Martyrologium Rzymskie przypomina, że święty Willibrord nałożył jej welon dziewic konsekrowanych. Legenda ukazuje ją przekraczającą Skaldę niesioną przez jesiotry.
Zmarła około 772 roku w Temse, gdzie została pochowana, a następnie jej relikwie zostały przeniesione w 870 roku do opactwa św. Piotra w Gandawie. Patronka Temse, jest tam obchodzona 10 lipca.





