JJ✠

Ioannes Iacobus Fernández

Święty Juan Jacobo Fernández

Brat konwers, kucharz klasztoru w Damaszku, męczennik

Brat konwers z Galicji, wypędzony z klasztoru w 1835 roku, wyjechał w wieku pięćdziesięciu lat do Ziemi Świętej i został zrzucony z dachu kościoła w Damaszku w 1860 roku.

Juan Jacobo Fernández y Fernández przychodzi na świat 25 lipca 1808 roku w Carballeda w Galicji, w prowincji Ourense. Przyjmuje habit franciszkański jako brat konwers w kolegium misjonarzy św. Antoniego w Herbón koło A Coruña, z którego zostaje wypędzony przez kasatę klasztorów w 1835 roku. Gdy Kustodia wzywa wypędzonych franciszkanów do wyjazdu do Ziemi Świętej, zgłasza się na ochotnika w wieku pięćdziesięciu lat; komisarz diecezji opisuje go jako krzepkiego, pobożnego i płonącego chęcią wyjazdu.

Wsiadłszy na statek w Walencji 25 stycznia 1859 roku, ląduje w Jafie 19 lutego i zostaje kucharzem klasztoru w Damaszku. W nocy z 9 na 10 lipca 1860 roku zostaje zrzucony z dachu kościoła; jeszcze żywy, prosi Boga o przyjęcie jego ofiary, aż cios noża go dobija. Jeden z jedenastu męczenników z Damaszku, zostaje beatyfikowany w 1926 roku i kanonizowany w 2024 roku.