Franciszkanin wygnany z klasztoru w 1835 roku, kapelan koncepcjonistek w Aranjuez, który powrócił do życia zakonnego, by wyjechać do Ziemi Świętej, zabity w Damaszku w 1860 roku.
Nicanor Ascanio Soria urodził się w 1814 roku w Villarejo de Salvanés, na południowy wschód od Madrytu. Franciszkanin wygnany z klasztoru przez kasatę zakonów w 1835 roku, został wyświęcony na kapłana w duchowieństwie diecezjalnym i został kapelanem sióstr koncepcjonistek w Aranjuez; według tradycji franciszkańskiej siostra Patrocinio miała mu przepowiedzieć męczeństwo.
Gdy odnowiono kolegium franciszkańskie w Priego w prowincji Cuenca, kształcące misjonarzy do Ziemi Świętej, przywdział tam znów habit. Wyruszywszy z Walencji 25 stycznia 1859 roku z kilkoma towarzyszami, wylądował w Jafie 19 lutego i dołączył do klasztoru w Damaszku, by uczyć się arabskiego. Został tam zabity w nocy z 9 na 10 lipca 1860 roku, w wieku czterdziestu sześciu lat. Jeden z jedenastu męczenników z Damaszku, został beatyfikowany w 1926 roku i kanonizowany w 2024 roku; relikwia jest czczona w kościele jego rodzinnej wsi.







