
Uczeń z Damaszku posłany przez Pana do oślepłego Szawła z Tarsu, któremu przywrócił wzrok i udzielił chrztu.
Dzieje Apostolskie (rozdział 9) przedstawiają Ananiasza jako ucznia z Damaszku, człowieka pobożnego i szanowanego przez Żydów w mieście. We wizji Pan posyła go na ulicę Prostą, do domu Judy, gdzie Szaweł, prześladowca, modli się od trzech dni, niewidomy od swego spotkania z Chrystusem na drodze do Damaszku. Mimo obawy Ananiasz wkłada na niego ręce: Szaweł odzyskuje wzrok i przyjmuje chrzest.
Tradycja wschodnia czyni go jednym z siedemdziesięciu uczniów i pierwszym biskupem Damaszku; podaje także, że został ukamienowany w Eleuteropolis, co jest opowieścią późną i niepewną. Martyrologium Rzymskie wspomina go 25 stycznia, w dzień nawrócenia świętego Pawła. Podziemna kaplica w starym Damaszku, w pobliżu Bab Szarki, jest czczona jako jego dom.





