Syn chłopów z Zillertalu, który został franciszkaninem i misjonarzem w Ziemi Świętej, zamordowany w Damaszku w 1860 roku wraz z braćmi za odmowę apostazji.
Urodzony 21 września 1827 roku w Ramsau w Zillertalu, Michael Kolland wstąpił w 1847 roku do franciszkanów w Salzburgu, przyjmując imię Engelbert. Wyświęcony na kapłana w Trydencie w 1851 roku, uzdolniony językowo, wyjechał w 1855 roku do Kustodii Ziemi Świętej: po przybyciu do Jerozolimy został przydzielony do klasztoru w Damaszku, gdzie nauczył się arabskiego i poświęcił się katechezie i opiece nad wiernymi.
W nocy z 9 na 10 lipca 1860 roku, podczas masakr chrześcijan po wojnie na Górze Liban, rozruchowcy wtargnęli do klasztoru w Bab Tuma. Wezwany do wyparcia się Chrystusa, Engelbert odmówił i został zabity toporem wraz z siedmioma braćmi i trzema świeckimi maronitami. Beatyfikowany przez Piusa XI 10 października 1926 roku, został kanonizowany przez papieża Franciszka 20 października 2024 roku wraz ze swoimi towarzyszami (zob. fiszka męczenników z Damaszku). Zillertal, gdzie jego dom rodzinny jest miejscem pielgrzymek, czci go jako swego świętego.








