Dwaj męczennicy z Mezji ścięci za odmowę złożenia ofiary bożkom, wiązani przez historyków z cyklem męczenników z Durostorum.
Martyrologium Rzymskie wspomina 3 lipca, „w Mezji”, świętych Marka i Mocjusza, którzy, odmówiwszy ofiarowania bożkom i jeszcze mocniej wyznawszy Chrystusa, zostali ścięci. Ich męka zaginęła, ale synaksaria bizantyńskie zachowują jej dwa streszczenia: wezwani do złożenia ofiary przez eparcha Maksyma, zostali skazani; Mocjusz prosi żonę i dzieci, które idą za nim we łzach, by zachowały spokój, a żona Marka zbiera głowę męża.
Żadna pewna wskazówka nie pozwala umiejscowić ich męczeństwa w czasie. Hagiografowie zauważają jednak, że ich opowieść dzieli postacie i zwroty z pasjami Pasykratesa i Walentiona oraz Nikandra i Marcjana, i dlatego wiążą ją z męczennikami z Durostorum, dzisiejszej Silistry. To kardynał Baroniusz wpisał ich do Martyrologium Rzymskiego.





