LM✠

Lucius, Montanus, Iulianus, Victoricus, Victor et Donatianus

Święci Lucjusz, Montan i Towarzysze

Męczennicy z Kartaginy, uczniowie Cypriana

Duchowni i wierni wykształceni przez świętego Cypriana, uwięzieni w Kartaginie za Waleriana, zostawili ze swego lochu list, który wraz z relacją świadka tworzy jedną z najpiękniejszych pasji afrykańskich.

Kilka miesięcy po męczeństwie świętego Cypriana prześladowanie Waleriana trwa w Kartaginie. W 259 roku zostaje aresztowana grupa duchownych i wiernych: Lucjusz, Montan, Julian, Wiktoryk, Wiktor, katechumen Donacjan, ochrzczony w więzieniu, gdzie umiera, i inni jeszcze. Wtrąceni do ciemnego lochu, pozbawieni wody i chleba, piszą do swoich braci list, w którym opowiadają o swoich cierpieniach, widzeniach i pokoju panującym między nimi.

Świadek kończy opowieść o ich męce. Lucjusz, o wątłym zdrowiu, zostaje ścięty pierwszy; Montan zachęca tłum do jedności Kościoła i przed śmiercią dzieli na dwoje opaskę, która ma zakryć jego oczy, by druga połowa posłużyła jego towarzyszowi Flawianowi, straconemu kilka dni później. Martyrologium Rzymskie z 2004 roku czci ich 23 maja za „wiarę, której nauczyli się z nauki świętego Cypriana”; Flawian, który dawniej był z nimi związany, nie figuruje już tam z imienia.