
Antonius Neyrot
Błogosławiony Antoni Neyrot
Dominikanin, męczennik w Tunisie
Piemoncki dominikanin pojmany przez korsarzy, wyparł się wiary w Tunisie, a potem publicznie powrócił do Chrystusa i został ukamienowany w Wielki Czwartek 1460 roku.
Urodzony około 1425 roku w Rivoli koło Turynu, Antoine Neyrot wstąpił do dominikanów i mieszkał w klasztorze San Marco we Florencji pod kierunkiem świętego Antonina, wówczas przeora. Niezadowolony, poprosił o przeniesienie na Sycylię, a potem popłynął do Neapolu; w 1458 roku jego statek został zdobyty przez korsarzy, a on sam uprowadzony do niewoli w Tunisie.
Aby złagodzić niewolę, wyparł się wiary, został muzułmaninem, ożenił się i zaczął tłumaczyć Koran. Wiadomość o śmierci świętego Antonina w 1459 roku poruszyła go głęboko: wyspowiadał się, przywdział z powrotem habit dominikański i przed dworem władcy Hafsydów publicznie wyznał swoją wiarę. Został ukamienowany 10 kwietnia 1460 roku, w Wielki Czwartek. Genueńscy kupcy wykupili jego ciało, sprowadzone do Rivoli, gdzie jego grób stał się miejscem pielgrzymek; Klemens XIII potwierdził jego kult 22 lutego 1767 roku.


