Portret: Święta Magdalena z Canossy

Magdalena Gabriela de Canossa

Święta Magdalena z Canossy

Założycielka Córek Miłosierdzia kanosjanek

Markiza z Werony, opuściła swój pałac, by założyć Córki Miłosierdzia, służebnice ubogich, poświęcone szkole, katechizacji i opiece nad chorymi.

Maddalena Gabriella di Canossa rodzi się w Weronie w 1774 roku w jednej z wielkich rodzin szlachty weneckiej. Osierocona przez ojca, opuszczona przez matkę, która ponownie wyszła za mąż, zarządza od młodości dobrami rodzinnymi. Po dwóch próbach w Karmelu rozumie, że ma służyć ubogim w świecie.

W 1808 roku opuszcza pałac rodzinny, by osiąść z kilkoma towarzyszkami w ubogiej dzielnicy San Zeno, gdzie otwiera szkołę miłosierdzia; to początek Córek Miłosierdzia, służebnic ubogich, zwanych kanosjankami, obecnych za jej życia w Wenecji, Mediolanie, Bergamo i Trydencie. Zakłada też gałąź męską, Synów Miłosierdzia. Umiera w Weronie 10 kwietnia 1835 roku; Jan Paweł II kanonizuje ją w 1988 roku.