Kapłan z Kartaginy, który doprowadził do wiary retora Thascjusza Cypriana; ten przyjął jego imię i stał się świętym Cyprianem.
Cecyliusz jest kapłanem Kościoła w Kartaginie na początku III wieku. Diakon Poncjusz, biograf świętego Cypriana, relacjonuje, że błyskotliwy retor Thascjusz Cyprian związał się z tym człowiekiem „sprawiedliwym i godnej pamięci”, który poprowadził go od błędu świata do poznania prawdziwego Boga; święty Hieronim potwierdza to w swoich Mężach sławnych.
Na znak wdzięczności nawrócony dodał do swego imienia imię ojca w wierze i kazał się nazywać Cecyliusz Cyprian. Według Poncjusza stary kapłan, umierając, powierzył mu swoją żonę i dzieci. Cyprian, ochrzczony około 246 roku, został wkrótce biskupem Kartaginy. Martyrologium Rzymskie wspomina Cecyliusza 3 czerwca.





