
Biskup Rzymu w latach 283–296, którego Liber pontificalis nazywa Dalmatyńczykiem i krewnym Dioklecjana; jego epitafium odnaleziono w katakumbach Kaliksta.
Liber pontificalis przedstawia Kajusa jako Dalmatyńczyka, spokrewnionego z cesarzem Dioklecjanem, również pochodzącym z Salony. Rządzi Kościołem w Rzymie od 17 grudnia 283 do 22 kwietnia 296 roku, w latach pokoju poprzedzających wielkie prześladowanie; tradycja przypisuje mu zorganizowanie stopni święceń niższych poprzedzających biskupstwo.
Pochowany na cmentarzu Kaliksta przy via Appia, gdzie archeolog Giovanni Battista De Rossi odnalazł fragmenty jego epitafium, był długo czczony jako męczennik, czego historia nie potwierdza. Martyrologium Rzymskie wspomina go 22 kwietnia; Chorwacja zalicza go do swoich świętych pierwszych wieków.







