
Błogosławiony Alojzy Stepinac
Kardynał-arcybiskup Zagrzebia, wyznawca wiary
Arcybiskup Zagrzebia podczas drugiej wojny światowej, skazany przez reżim komunistyczny w 1946 roku za odmowę oderwania Kościoła chorwackiego od Rzymu, zmarł w areszcie domowym; beatyfikowany przez Jana Pawła II w 1998 roku.
Urodzony w 1898 roku w Brezarić koło Krašić, w licznej rodzinie chłopskiej, Alojzije Stepinac został zmobilizowany do armii austro-węgierskiej podczas pierwszej wojny światowej i wzięty do niewoli na froncie włoskim. Następnie studiował agronomię w Zagrzebiu, zanim wstąpił do Kolegium Germanicum w Rzymie; wyświęcony na kapłana w 1930 roku, został mianowany koadiutorem Zagrzebia już w 1934 roku, w wieku trzydziestu sześciu lat, a arcybiskupem w 1937 roku.
Za Niezależnego Państwa Chorwackiego (1941–1945) publicznie z ambony potępiał ustawy rasowe i zbrodnie na niewinnych oraz interweniował w sprawie Żydów, Serbów i Romów, pozostając jednak metropolitą reżimu ustaszy, z którym zarzucano mu, że nie zerwał: jego działalność w czasie wojny pozostaje przedmiotem dyskusji. Po 1945 roku odrzucił propozycję Tity utworzenia Kościoła narodowego oderwanego od Rzymu.
Aresztowany w 1946 roku po procesie pokazowym, został skazany na szesnaście lat robót przymusowych i osadzony w Lepoglavie, a w 1951 roku umieszczony w areszcie domowym w swojej rodzinnej parafii Krašić. Pius XII mianował go kardynałem w 1953 roku; zmarł w Krašić 10 lutego 1960 roku, osłabiony chorobą. Pochowany w katedrze w Zagrzebiu, został beatyfikowany jako męczennik przez Jana Pawła II w sanktuarium Marija Bistrica 3 października 1998 roku.






