
Młoda kobieta z wyspy Korčula, która założyła w 1920 roku Córki Miłosierdzia Trzeciego Zakonu św. Franciszka dla sierot i ubogich, od Chorwacji aż po Amerykę Łacińską; beatyfikowana przez Jana Pawła II w Dubrowniku w 2003 roku.
Urodzona w 1892 roku w Blato, na wyspie Korčula, szósta z jedenaściorga dzieci, Marija Petković w wieku czternastu lat złożyła prywatny ślub czystości pod kierunkiem biskupa Dubrownika, Josipa Marcelicia. Katechistka dzieci robotników swojego ojca, animatorka Córek Maryi i matek katolickich, podczas I wojny światowej i po niej otworzyła ludową jadłodajnię, żłobek i sierociniec.
4 października 1920 roku biskup erygował Córki Miłosierdzia, Trzeci Zakon Regularny św. Franciszka, których została przełożoną pod imieniem Marija od Jezusa Ukrzyżowanego. Aby wyżywić swoje sieroty, żebrała aż w Slawonii i Backiej, otworzyła w 1923 roku dom dziecka Kolijevka w Suboticy, a potem fundacje w Chorwacji, Serbii, Macedonii i, od 1940 roku, w Argentynie, Paragwaju, Peru i Chile.
Osiadła w Rzymie w 1952 roku, by utworzyć tam dom generalny, w 1954 roku została dotknięta paraliżem, w 1961 roku zrezygnowała z urzędu i zmarła 9 lipca 1966 roku. Jej ciało spoczywa od 1998 roku w Blato. Jan Paweł II beatyfikował ją w Dubrowniku 6 czerwca 2003 roku.











































