ÉF✠

Elias Facchini

Święty Eliasz Facchini

Franciszkanin, dyrektor seminarium w Taiyuan, męczennik

Franciszkanin z Emilii, który przez około dwadzieścia lat kierował chińskim seminarium w Taiyuan, ostatni ścięty podczas masakry 9 lipca 1900 roku.

Urodzony 2 lipca 1839 roku w Reno Centese koło Cento, Giuseppe Pietro Facchini wstąpił do braci mniejszych w Bolonii, przyjął imię Eliasz i złożył profesję w klasztorze Łask w Rimini, gdzie zaprzyjaźnił się z Francesco Fogollą. Wyświęcony na kapłana w 1864 roku, wyjechał do Chin po zamknięciu klasztorów na mocy włoskich ustaw kasacyjnych i wylądował w Szanghaju w grudniu 1867 roku.

Wezwany do Shanxi, spotkał w Taiyuan Gregorio Grassiego i Francesco Fogollę. Po roku w okręgu Datong objął kierownictwo chińskiego seminarium, które z około dwudziestu uczniów przekształcił w znaczny dom i kierował nim przez około dwadzieścia lat, z przerwą na kierowanie klasztorem w Dongergou od 1893 roku.

Aresztowany wraz z biskupami w lipcu 1900 roku, odpowiedział przed trybunałem gubernatora Yuxiana, że jest „człowiekiem z Włoch”. Był ostatnim z misjonarzy ściętych 9 lipca 1900 roku; jego głowa została wystawiona wraz z głową biskupa Fogolli na południowej bramie Taiyuan. Beatyfikowany w 1946 roku, został kanonizowany 1 października 2000 roku.