Sycylijczyk z Enny sprzedany jako niewolnik przez Arabów, mnich w Jerozolimie, niestrudzony pielgrzym, założył w Kalabrii klasztor w Seminara i zmarł w Salonikach w drodze do cesarza.
Ochrzczony jako Jan, urodzony w Enna około 823 roku, jako nastolatek został pojmany przez Arabów najeżdżających Sycylię i sprzedany jako niewolnik w Afryce. Uwolniony, głosił Ewangelię z narażeniem życia, a następnie udał się do Jerozolimy, gdzie patriarcha Eliasz III nadał mu habit mnisi i swoje własne imię. Po pobycie na Synaju podróżował po Egipcie, Persji, Antiochii i Afryce, zanim wrócił na Sycylię, gdzie odnalazł matkę w Palermo i w Taorminie przyjął za ucznia mnicha Daniela.
Przeszedłszy do Kalabrii, założył około 884 roku w dolinie Salinas koło Seminara pierwszy klasztor mnichów sycylijskich, którzy schronili się na kontynencie. Wezwany do Konstantynopola przez cesarza Leona VI, zmarł w drodze w Salonikach 17 sierpnia 903 roku. Daniel sprowadził jego ciało do Kalabrii i pochował je w jego klasztorze w Seminara. Martyrologium Rzymskie wspomina go 17 sierpnia jako mnicha, który „po wielu cierpieniach za wiarę ze strony Saracenów” prowadził w Kalabrii i na Sycylii życie surowe i modlitewne; góra Sant'Elia nad Palmi nosi jego imię.








