Dwaj młodzi przyjaciele z Lyonu, jeden urodzony w Galii, drugi Grek, ukrywani, a potem aresztowani po prześladowaniu 177 roku i straceni w następnym roku.
Według ich Pasji, spisanej w V wieku i znanej Grzegorzowi z Tours, Epipod, lyończyk, i Aleksander, z pochodzenia Grek, byli dwoma młodymi przyjaciółmi chrześcijanami, którzy najpierw uniknęli prześladowania 177 roku, ukrywając się u wdowy na przedmieściu Pierre-Scize. Zadenuncjowani, zostali aresztowani i przesłuchiwani osobno.
Epipod, uderzony w twarz za wyznanie Chrystusa, został ścięty pierwszy; Aleksander, dwa dni później, został ubiczowany, a następnie ukrzyżowany. Ich ciała pochowano potajemnie na wzgórzu św. Ireneusza, gdzie ich grób, obok grobu Ireneusza, stał się miejscem pielgrzymek. Martyrologium Rzymskie wspomina ich 22 i 24 kwietnia.








