Kupiec bławatny z Carmony, który został bratem zakonu świętego Jana Bożego, założył szpital w Jerez de la Frontera i zmarł, opiekując się zadżumionymi.
Juan Grande Román rodzi się w 1546 roku w Carmonie, koło Sewilli. Po nauce handlu tkaninami porzuca swój sklep około dwudziestego drugiego roku życia, wycofuje się jako pustelnik do Marchenilla, a potem osiada w Jerez de la Frontera, gdzie poświęca się chorym i więźniom. Każe się nazywać „Juan Pecador”, Jan Grzesznik.
Zakłada w Jerez szpital La Candelaria, a w 1574 roku włącza go do rodzącego się zgromadzenia świętego Jana Bożego, którego przyjmuje habit: jest jedną z pierwszych postaci po założycielu. Przyjmuje chorych, rannych żołnierzy, porzucone kobiety i dzieci i reorganizuje inne szpitale w mieście.
Podczas epidemii dżumy w 1600 roku opiekuje się zadżumionymi, aż zaraża się chorobą, i umiera 3 czerwca 1600 roku. Beatyfikowany w 1853 roku, zostaje kanonizowany przez Jana Pawła II w 1996 roku; jest patronem diecezji Asidonia-Jerez, gdzie jego relikwie są czczone.







