VI✠

Czcigodny Sługa Boży Ismael Perdomo

Arcybiskup Bogoty

Pierwszy biskup Ibagué, a następnie arcybiskup Bogoty i prymas Kolumbii w latach 1928–1950, pasterz lat przemocy politycznej.

Urodzony w 1872 roku w Gigante, w Huila, Ismael Perdomo Borrero studiuje w seminarium w Bogocie, a potem w Papieskim Kolegium Łacińskoamerykańskim w Rzymie, gdzie w 1896 roku przyjmuje święcenia kapłańskie, po czym przebywa krótko w seminarium Saint-Sulpice w Paryżu. Wicerektor seminarium w Garzón, w wieku trzydziestu jeden lat zostaje w 1903 roku pierwszym biskupem nowej diecezji Ibagué.

Koadiutor Bernarda Herrery Restrepo, zostaje jego następcą w 1928 roku jako arcybiskup Bogoty. Jego wahanie między dwoma konserwatywnymi kandydatami w wyborach 1930 roku sprawia, że uważa się go za odpowiedzialnego za koniec hegemonii konserwatywnej. Wyposaża wyższe seminarium w nowe budynki, zakłada seminarium niższe, przewodniczy konferencji episkopatu, a w 1949 roku zostaje pierwszym wikariuszem wojskowym. 9 kwietnia 1948 roku, podczas zamieszek „Bogotazo”, musi opuścić zdewastowany pałac arcybiskupi.

Umiera w Bogocie 3 czerwca 1950 roku i spoczywa w katedrze prymasowskiej. Jego proces, otwarty w 1962 roku, kończy się 7 lipca 2017 roku dekretem o heroiczności cnót, podpisanym tego samego dnia co dekret uznający męczeństwo Pedra Maríi Ramíreza i Jesúsa Emilia Jaramilla.