Portret: Święty José María de Yermo y Parres

Święty José María de Yermo y Parres

Kapłan z Kalwarii w León

Kapłan z León zesłany do dwóch podmiejskich kaplic, założył tam w 1885 roku Służebnice Najświętszego Serca Jezusa i Ubogich, poświęcone porzuconym dzieciom, starcom i chorym.

José María de Yermo y Parres przychodzi na świat 10 listopada 1851 roku w hacjendzie Jalmolonga koło Malinalco, jako syn adwokata Manuela de Yermo y Soviñas; jego matka umiera pięćdziesiąt dni po jego narodzinach i wychowują go ojciec i ciotka. W wieku szesnastu lat wstępuje do lazarystów w mieście Meksyk, a następnie, po kryzysie powołania, kontynuuje formację w diecezji León, gdzie zostaje wyświęcony na kapłana 24 sierpnia 1879 roku.

Ceniony kaznodzieja, któremu powierzono funkcje w kurii, musi je opuścić ze względów zdrowotnych; nowy biskup powierza mu dwa małe kościoły na peryferiach, Kalwarię i Santo Niño, co on przeżywa jako upokorzenie. Wstrząśnięty pewnego dnia widokiem dwóch porzuconych noworodków pożeranych przez świnie, otwiera 13 grudnia 1885 roku, z czterema młodymi kobietami, przytułek Najświętszego Serca na wzgórzu Kalwarii: to początek Służebnic Najświętszego Serca Jezusa i Ubogich.

Mimo oszczerstw i konfliktów mnoży szkoły, szpitale, sierocińce, domy dla starców i dom przyjęć dla kobiet w Puebla, a następnie wysyła swoje siostry do Tarahumarów w Sierra de Chihuahua. Umiera w Puebla 20 września 1904 roku. Jan Paweł II beatyfikuje go w bazylice Guadalupe 6 maja 1990 roku i kanonizuje w Rzymie 21 maja 2000 roku.