Uczony z Yongin nawrócony spokojem misjonarzy męczenników z 1839 roku, czczony katechista z Seulu, został ścięty w Saenamteo w 1866 roku, w wieku siedemdziesięciu jeden lat.
Urodzony w 1795 roku w Yongin w szlacheckiej rodzinie wrogiej chrześcijaństwu, Chong Ui-bae przygotowywał się do egzaminów i uczył dzieci; owdowiały młodo i bezdzietny, mieszkał kilka lat samotnie. W 1839 roku był świadkiem egzekucji biskupa Imberta i ojców Mauban i Chastana: poruszony radością, z jaką umierali, on, który uważał ich religię za sektę, czytał księgi chrześcijańskie i przyjął chrzest w Seulu.
Biskup Ferréol mianował go katechistą w 1845 roku; opiekował się chorymi i sierotami i dobrowolnie żył w ubóstwie ze swoją drugą żoną, Katarzyną Pi, i ich przybranym bratankiem, który uczył koreańskiego ojca de Bretenières. Biskup Daveluy mówi o nim, że wiedzie życie świętego. W 1866 roku zabezpieczył innych, lecz sam odmówił ucieczki; aresztowany 25 lutego, przez kilka dni dzielił więzienie z misjonarzami. Po ciężkich torturach został ścięty w Saenamteo 11 marca 1866 roku, razem z Aleksym U Se-yongiem i ojcami Pourthié i Petitnicolasem. Beatyfikowany w 1968 roku, został kanonizowany w 1984 roku.












