Prowansalski kapłan, który w 1837 roku potajemnie wszedł do Korei, odwiedził wspólnoty chrześcijańskie na południu, zanim się oddał w ręce wraz z ojcem Maubantem; został ścięty w Saenamteo 21 września 1839 roku.
Urodzony 7 października 1803 roku w Marcoux, w Dolnych Alpach, Jacques-Honoré Chastan zostaje wyświęcony na kapłana diecezji Digne w 1826 roku i wyrusza w następnym roku z Paryskim Towarzystwem Misji Zagranicznych. Naucza najpierw w Kolegium Generalnym w Penang, w Malezji, po czym w 1833 roku dołącza do bp. Bruguière’a, który zmierza do Korei. Z braku przewodników przez dwa lata sprawuje posługę w Szantungu, zanim w ciemną noc, 31 grudnia 1836 roku, przekracza granicę; do Seulu przybywa 15 stycznia 1837 roku.
Uczy się języka, a potem odwiedza wspólnoty chrześcijańskie sąsiednich prowincji i, w 1838 roku, tych na południu. Gdy w 1839 roku wybucha prześladowanie, bp Imbert, już aresztowany, nakłania go, by się oddał w ręce władz, aby oszczędzić wiernym tortur. Po liście pożegnalnym do Towarzystwa Misji Zagranicznych oddaje się w ręce władz wraz z ojcem Maubantem 6 września 1839 roku. Zaprowadzeni do Seulu, pobici i skazani razem ze swym biskupem, zostają ścięci w Saenamteo 21 września 1839 roku. Beatyfikowany w 1925 roku, zostaje kanonizowany w 1984 roku.












