Szlachcic z Deoksan osiadły w chrześcijańskiej wsi Euni, katechista mianowany przez biskupa Imberta, po torturach przeszedł boso do Seulu i tam zmarł w więzieniu w 1846 roku.
Urodzony około 1799 roku w Deoksan w Chungcheong, w rodzinie szlacheckiej, Han I-hyong poznaje naukę w wieku czternastu lat i staje się gorliwym chrześcijaninem, który długo rozmyśla przed krucyfiksem, co niedzielę idzie do kaplicy w każdą pogodę i pości przez cały Wielki Post. Ożeniony w wieku dwudziestu jeden lat, osiada w Euni, odległej wsi koło Yangji w Gyeonggi, gdzie przyjmuje w swoim domu ubogich. Biskup Imbert mianuje go katechistą.
Po aresztowaniu Andrzeja Kim Taegona w 1846 roku ukrywa rodzinę i zostaje aresztowany sam w domu. Policjanci wieszają go nagiego pod sufitem, biją i piłują mu nogi skorupami, by wyparł się wiary i wydał chrześcijan; odmawia. Pokryty ranami, odmawia też konia, który mu ofiarowano, i idzie pieszo, boso, aż do Seulu, rozważając drogę krzyżową. Umiera pobity, a potem uduszony w więzieniu policji 20 września 1846 roku. Beatyfikowany w 1925 roku, zostaje kanonizowany w 1984 roku.












