Notabl z Gusan, który uczynił ze swej wsi wspólnotę chrześcijańską, a ze swego domu w Seulu kaplicę, został uduszony w więzieniu w 1841 roku po piętnastu miesiącach uwięzienia.
Urodzony w 1795 roku we wsi Gusan koło Gwangju w prowincji Gyeonggi, najstarszy w zamożnej rodzinie, Kim Song-u cieszył się szacunkiem nawet pogan za swą prawość i hojność. Nawrócony wraz z dwoma braćmi, ewangelizował krewnych i sąsiadów, tak że cała wieś stała się chrześcijańska. Osiadłszy następnie w Seulu, za Bramą Wschodnią, został mianowany katechistą przez ojca Pacyfika Yu Bang-je; po przybyciu misjonarzy francuskich jego dom służył za kaplicę, w której ojciec Maubant często odprawiał Mszę.
Podczas prześladowania 1839 roku ukrywał się; jego bracia, którzy pozostali w Gusan, zostali aresztowani, a jeden z nich zmarł w więzieniu. Wydany przez apostatę, został aresztowany wraz z całą rodziną w styczniu 1840 roku. Torturowany, oświadczył, że umrze jako chrześcijanin; w więzieniu żył jak u siebie w domu i nauczał dwóch pogańskich współwięźniów, którzy przyjęli chrzest. Po ostatniej chłoście został uduszony 29 kwietnia 1841 roku, po piętnastu miesiącach uwięzienia. Jego szczątki spoczywają w sanktuarium w Gusan, w Hanam. Beatyfikowany w 1925 roku, kanonizowany w 1984 roku.












