Syn męczennika, zgromadził rozproszony po 1801 roku Kościół, dziewięć razy odbył podróż do Pekinu, by uzyskać kapłanów, i został ścięty w 1839 roku po obronie wiary na piśmie.
Urodzony w 1795 roku w Majae koło Seulu w rodzinie uczonych, Chŏng Hasang był synem Augustyna Chŏng Yakchonga, autora pierwszego katechizmu w języku koreańskim, i bratankiem wielkiego uczonego Chŏng Yagyonga. Jego ojciec i przyrodni brat Karol zostali ścięci podczas prześladowania w 1801 roku; pozbawieni majątku, matka Cecylia Yu Sosa, siostra Elżbieta i on żyli w ubóstwie u wrogo nastawionych krewnych. Jako młodzieniec poszedł pogłębiać wiarę u chrześcijanina zesłanego na północ.
Korea nie miała już kapłana od śmierci ojca Zhou Wenmo w 1801 roku. Przebrany za sługę corocznych poselstw, Paweł udawał się od 1816 roku do Pekinu, by błagać biskupa o przysłanie misjonarzy. Wraz z Augustynem Yu Chin-gilem napisał list do papieża, przekazany do Rzymu w 1826 roku; w 1831 roku Grzegorz XVI erygował wikariat apostolski Korei i powierzył go Misjom Zagranicznym w Paryżu. Paweł przyjął w swoim domu ojca Maubanta w 1836 roku; biskup Imbert zaczął następnie uczyć go teologii z myślą o kapłaństwie.
Aresztowany wraz z matką i siostrą 19 lipca 1839 roku, przedstawił sędziom memoriał Sangjae sangso, „List do ministra”, pierwszą apologię wiary chrześcijańskiej napisaną przez Koreańczyka. Torturowany, odmówił wyrzeczenia się wiary i został ścięty przed Małą Bramą Zachodnią (Seosomun) w Seulu 22 września 1839 roku, w wieku czterdziestu czterech lat. Beatyfikowany w 1925 roku, został kanonizowany w 1984; kalendarz rzymski łączy go z Andrzejem Kim Taegŏnem we wspomnieniu męczenników Korei 20 września.












