Katechista, który oddał swój dom w Baeron na pierwsze seminarium w Korei i przez jedenaście lat był jego ekonomem, ścięty w Galmaemot w Wielki Piątek 1866 roku wraz z bp. Daveluy.
Urodzony w 1803 roku koło Suwon w zamożnej rodzinie, Chang Chu-gi studiuje literaturę chińską i poznaje doktrynę od swojej szwagierki. Ochrzczony w wieku dwudziestu sześciu lat przez chińskiego kapłana Pacyfika Yu Bang-je, wraz z żoną i dziećmi, zostaje mianowany katechistą przez ojca Maubanta. Uciekając przed prześladowaniami, mieszka dwanaście lat w Baeron, w górach Jecheon w Chungcheong. W 1855 roku oddaje swój dom ojcu Maistre'owi, by otworzyć w nim pierwsze seminarium w Korei, którego pozostaje ochotniczym ekonomem przez jedenaście lat.
1 marca 1866 roku policja wdziera się do Baeron i aresztuje go wraz z ojcami Petitnicolasem i Pourthié. Zwolniony na prośbę ojca Pourthié, zostaje ponownie pojmany kilka dni później, gdy idzie kupić ryż, przyznaje, że jest właścicielem seminarium, i odmawia apostazji, którą proponuje mu urzędnik z Jecheon. Zaprowadzony do Seulu, torturowany i skazany, zostaje ścięty na brzegu w Galmaemot, koło Suyeong, w Wielki Piątek 30 marca 1866 roku, wraz z bp. Daveluy, ojcami Huinem i Aumaître'em oraz Łukaszem Hwang Sok-tu. Beatyfikowany w 1968 roku, kanonizowany w 1984 roku.












