Dama dworu, która odrzuciła zaloty młodego króla, opuściła pałac, by żyć wiarą, i została ścięta w Seulu w 1839 roku; jej siostra Maria poszła za nią na męczeństwo.
Urodzona w Seulu w 1801 roku w zamożnej rodzinie, Pak Hui-sun wstępuje młodo do pałacu jako dama dworu królowej Sunwon; wykształcona w koreańskim i chińskim, szybko awansuje. W wieku piętnastu lat odrzuca zaloty młodego króla Sunjo, postępek, którego przykładu, jak powie bp Imbert, nigdy nie widział w Korei. Około trzydziestego roku życia poznaje wiarę chrześcijańską i dzięki udawanej chorobie uzyskuje opuszczenie pałacu, co zwyczaj czynił prawie niemożliwym.
Wypędzona przez ojca, wrogiego chrześcijaństwu, żyje ubogo u bratanka, którego prowadzi do chrztu wraz z rodziną, a dołącza do niej starsza siostra Maria Pak Kun-agi. 15 kwietnia 1839 roku przyjmuje policjantów, którzy przyszli ją aresztować, i podaje im jedzenie. Dawna dama dworu jest torturowana ze szczególnym okrucieństwem; odpowiada sędziemu, że Bóg jest jej Stwórcą i Ojcem i że nie może Go się wyprzeć ani wydać swoich braci. Zostaje ścięta poza Małą Zachodnią Bramą 24 maja 1839 roku; jej siostra Maria 3 września. Beatyfikowana w 1925 roku, zostaje kanonizowana w 1984 roku.












