Matka pięciorga dzieci, mało wykształcona, lecz żarliwa, przez trzy lata opierała się błaganiom męża i syna, którzy wyparli się wiary, i została ścięta w Seulu w 1839 roku.
Urodzona w 1783 roku w Gangchon nad rzeką Han w rodzinie chrześcijańskiej, Pak A-gi z trudem uczyła się nauki chrześcijańskiej i modlitw, lecz powtarzała: „Nie znam Boga tak, jak bym chciała, ale mogę starać się kochać Go całym sercem”. Wydana za mąż w wieku osiemnastu lat za Franciszka Thae Mun-haenga, wychowała pięcioro dzieci i żywiła szczególne nabożeństwo do pięciu ran Chrystusa.
Aresztowana wiosną 1836 roku wraz z mężem i najstarszym synem, tylko ona wytrwała w torturach: obaj mężczyźni wyparli się wiary i zostali zwolnieni, a potem wrócili do więzienia, by błagać ją o ustępstwo, przywołując płaczące dzieci i chorą teściową. Zachęcała ich do skruchy i odpowiadała strażnikom: „Apostazja mojego męża i syna to ich sprawa; ja postanowiłam umrzeć za swoją wiarę”. Po trzech latach więzienia została ścięta przed Małą Bramą Zachodnią 24 maja 1839 roku. Beatyfikowana w 1925 roku, kanonizowana w 1984 roku.












