Dominikanin z Galicji, prawnik i teolog z Santiago de Compostela, wikariusz apostolski Środkowego Tonkinu pod imieniem An, ścięty w Nam Định w 1857 roku.
Urodzony 25 października 1818 roku w Suegos koło Lugo, José María Díaz Sanjurjo studiuje w seminarium w Lugo, a następnie teologię i prawo w Santiago de Compostela. Wstąpiwszy do dominikanów w Ocaña w 1842 roku wbrew sprzeciwowi ojca, wyświęcony na kapłana w 1844 roku, naucza kilka miesięcy na uniwersytecie Santo Tomás w Manili, zanim na własną prośbę zostaje wysłany do Tonkinu, dokąd przybywa w 1845 roku i przyjmuje wietnamskie imię An.
W 1849 roku, przy podziale wikariatu dominikańskiego, zostaje biskupem tytularnym Plateai i koadiutorem Środkowego Tonkinu, którego jest wikariuszem apostolskim od 1852 roku, z Melchiorem García Sampedro jako koadiutorem. Aresztowany 21 maja 1856 roku w swojej rezydencji w Bùi Chu, zostaje zaprowadzony do Nam Định, skąd pisze pożegnania „drzazgą trzciny na stronie książki”. Zostaje ścięty 20 lipca 1857 roku; jego głowa, zebrana przez chrześcijan, zostanie wysłana w 1891 roku do klasztoru w Ocaña. Jego egzekucja jest jednym z powodów przywoływanych przez Francję i Hiszpanię dla wyprawy z 1858 roku.


































