Portret: Święci Andrzej Dũng-Lạc i Towarzysze

Święci Andrzej Dũng-Lạc i Towarzysze

117 męczenników Wietnamu

Dziewięćdziesięciu sześciu Wietnamczyków, jedenastu hiszpańskich dominikanów i dziesięciu kapłanów z Paryskiego Towarzystwa Misji Zagranicznych, straconych między 1745 a 1862: próbka dziesiątków tysięcy chrześcijan zabitych za wiarę w Wietnamie.

Chrześcijaństwo, głoszone w Wietnamie od XVI wieku i zorganizowane w XVII przez jezuitów, w tym Aleksandra de Rhodes, a potem przez Paryskie Towarzystwo Misji Zagranicznych i dominikanów, było tam wielokrotnie zakazywane. Za panów Trịnh w XVIII wieku, za Tây Sơnów, a potem zwłaszcza za cesarzy Minh Mạng, Thiệu Trị i Tự Đức między 1833 a 1862, kapłani, katechiści i wierni byli tropieni; wymagano od nich podeptania krzyża, znaczono ich twarze znakami „tả đạo”, „religia przewrotna”, rozpraszano ich wioski.

Stolica Apostolska szacuje liczbę tych męczenników na od 130 000 do 300 000. Stu siedemnastu z nich, których procesy zostały przeprowadzone, beatyfikowano w czterech etapach: 64 przez Leona XIII w 1900, 8 a potem 20 przez Piusa X w 1906 i 1909, 25 przez Piusa XII w 1951. Wśród nich jest ośmiu biskupów, pięćdziesięciu kapłanów, katechiści, żołnierze, mandaryni, lekarze, chłopi, rybacy i jedna matka rodziny.

Jan Paweł II kanonizował ich razem w Rzymie 19 czerwca 1988, wobec tysięcy Wietnamczyków z diaspory, i kazał wpisać do ogólnego kalendarza rzymskiego na 24 listopada pod nazwą św. Andrzeja Dũng-Lạc i Towarzyszy. Młody katechista Andrzej z Phú Yên, zabity w 1644, został beatyfikowany w 2000.