Dawny żołnierz gwardii panów Nguyễn, który został kapłanem w Tonkinie, aresztowany w drodze do matki w Huế i ścięty w 1798 roku: pierwszy wietnamski kapłan diecezjalny z grupy 117.
Urodzony w 1756 roku w Kim Long koło Phú Xuân (Huế), w rodzinie mandarynów wojskowych w służbie panów Nguyễn, Emmanuel Nguyễn Văn Triệu został ochrzczony we wsi chrześcijańskiej Thợ Đúc i w wieku piętnastu lat wstąpił do gwardii pana. Gdy Trịnhowie zajęli Phú Xuân w 1774 roku, poszedł za ich armią na północ. W Tonkinie dawni jezuici przyjęli go i wykształcili na katechistę; w 1786 roku wstąpił do dominikańskiego seminarium w Trung Linh, a w 1793 roku został wyświęcony na kapłana.
Po kilku latach posługi w parafiach nadmorskich w regionie Nam Định uzyskał zgodę na powrót do Huế, by odwiedzić starą matkę. Cesarz Tây Sơn Cảnh Thịnh nakazał w sierpniu 1798 roku poszukiwanie misjonarzy i kapłanów; aresztowany w pobliżu klasztoru Miłośniczek Krzyża w Thợ Đúc, Emmanuel Triệu odmówił apostazji i został ścięty na placu straceń Bãi Dâu 17 września 1798 roku. Beatyfikowany w 1900 roku, kanonizowany w 1988 roku, od 1996 roku spoczywa w swojej rodzinnej parafii Phường Đúc.


































