
Błogosławiona Émilie Tavernier-Gamelin
Założycielka Sióstr Opatrzności
Wdowa, która straciła troje dzieci, otworzyła swój dom dla ubogich Montrealu i założyła Siostry Opatrzności; zmarła na cholerę.
Ostatnia z piętnaściorga dzieci, osierocona przez matkę w wieku czterech lat, Émilie Tavernier wyszła w 1823 roku za Jean-Baptiste'a Gameline'a, montrealskiego przedsiębiorcę starszego od niej o dwadzieścia siedem lat. Ich troje dzieci zmarło w niemowlęctwie, a ona owdowiała cztery lata po ślubie. Podtrzymywana wiarą, poświęciła swój majątek ubogim: otworzyła przytułek dla starszych i niedołężnych kobiet, odwiedzała chorych na cholerę w 1832 i 1834 roku, a następnie patriotów uwięzionych po rebelii 1837–1838.
W 1843 roku biskup Ignace Bourget uczynił z jej dzieła zgromadzenie, Córki Miłosierdzia Służebnice Ubogich, zwane Siostrami Opatrzności; Émilie złożyła profesję w 1844 roku i została jego pierwszą przełożoną. Pod jej kierunkiem mnożyły się przytułki, domy dla starych kapłanów, szkoły i opieka nad chorymi psychicznie. Zmarła na cholerę 23 września 1851 roku. Jan Paweł II beatyfikował ją w 2001 roku.










