
Alemański kapłan, który z celi świętego Galla uczynił opactwo benedyktyńskie, otworzył tam pierwszy w Szwajcarii przytułek dla trędowatych i zmarł na wygnaniu za obronę swoich praw.
Urodzony około 689 roku w okolicy Jeziora Bodeńskiego, wykształcony w Chur, Otmar otrzymał w 719 roku od hrabiego Turgowii opiekę nad wspólnotą strzegącą grobu świętego Galla. Uczynił z niej prawdziwe opactwo, przyjął regułę świętego Benedykta około 747 roku, zbudował kościół i budynki oraz otworzył przy klasztorze przytułek dla trędowatych i ubogich, pierwszy znany w Szwajcarii.
Obrońca dóbr opactwa przeciw frankijskim hrabiom Warinowi i Ruthardowi, został oskarżony, skazany na podstawie fałszywego świadectwa i zesłany na wyspę Werd na Renie koło Stein am Rhein, gdzie zmarł 16 listopada 759 roku. Jego szczątki, sprowadzone do Sankt Gallen w 769 roku, zostały uznane za święte przez biskupa Salomona I z Konstancji w 864 roku. Jest, wraz ze świętym Gallem, patronem miasta i diecezji Sankt Gallen.











