
Syn hrabiów Pallars, przez prawie trzydzieści lat biskup Urgell, był pasterzem miłosiernym i budowniczym pokoju między panami pirenejskimi.
Urodzony około 1065 roku, Otto (Odon) był synem Artaua I, hrabiego Pallars Sobirà, człowieka gwałtownego, zmarłego jako ekskomunikowany, i Lucji de la Marche, siostry hrabiny Barcelony Almodis. Archidiakon Seu d'Urgell w 1087 roku, został wybrany biskupem około 1095 roku, za życia i za zgodą swego poprzednika.
Pasterz uważny na ubogich i chorych, godził zwaśnionych panów, konsekrował liczne kościoły i bronił swej diecezji przed roszczeniami sąsiadów. Zmarł 7 lipca 1122 roku w klasztorze Santa Maria de Gerri; jego ciało sprowadzono do katedry w Urgell. Trzeci biskup Urgell czczony jako święty, po Justusie i Ermengolu, jest wspominany przez Martyrologium Rzymskie 7 lipca.









