MT✠

Święty Maelruain z Tallaght

Założyciel Tallaght

Opat-biskup, założyciel klasztoru w Tallaght, był główną postacią ascetycznego odrodzenia Céli Dé, „sług Bożych”.

Niewiele wiadomo o życiu Máel Ruaina. Jego imię, oznaczające „tonsurowany Ruadána”, jest imieniem zakonnym i sugeruje, że był najpierw mnichem w Lorrha, klasztorze świętego Ruadána. W drugiej połowie VIII wieku założył klasztor Tamlachta, czyli Tallaght, na pograniczu Leinster; martyrologium z Tallaght przypomina, że sprowadził tam relikwie męczenników i dziewic.

Jest wielką postacią Céli Dé, ruchu reformy, który przywrócił do czci codzienną recytację psałterza, dyscyplinę zakonną, kult świętych i stałość w klasztorze. Martyrologium Rzymskie chwali go za to, że „gorliwie przywrócił sprawowanie liturgii, kult świętych i dyscyplinę zakonną”. Jego pouczenia zostały zebrane w IX wieku przez jego uczniów w tekście zwanym „Klasztor w Tallaght”.

Jego najsłynniejszy uczeń, święty Oengus Culdee, nazywa go „wielkim słońcem południowej równiny Meath”. Roczniki Ulsteru opisują jego spokojną śmierć w 792 roku i nazywają go biskupem i „żołnierzem Chrystusa”.