
Uczeń świętego Dawida w Walii, otrzymał od króla Leinster ziemię w Ferns, gdzie założył klasztor, którego został pierwszym biskupem.
Áed, zwany też Aidanem, Maedhoc lub Mogue, urodził się około 558 roku na wyspie na jeziorze Templeport, w dzisiejszym hrabstwie Cavan. Według jego Żywotów, łacińskiego i irlandzkich, jako młodzieniec został zatrzymany jako zakładnik przez wielkiego króla Ainmire, który uwolnił go wraz ze wszystkimi towarzyszami, po czym studiował w Clonard. Uciekając przed uczniami, którzy się do niego przywiązywali, przeniósł się do Walii, do świętego Dawida w Menevii, gdzie tradycja walijska zachowuje jego pamięć pod imieniem Aeddan.
Po powrocie do Irlandii wylądował na wybrzeżu Wexford i założył kilka wspólnot. Król Leinster Brandub mac Echach ofiarował mu Ferns, gdzie założył klasztor, który stał się siedzibą biskupią południowego Leinster. Jego biografowie mnożą rysy jego miłosierdzia: miał pozwolić biskupom przybyłym z Brytanii, wyczerpanym podróżą, jeść mięso w czasie Wielkiego Postu.
Martyrologium Rzymskie podaje jego śmierć na 31 stycznia, około 626 roku. Ponad trzydzieści kościołów powoływało się na niego. Breac Maodhóg, spiżowy relikwiarz z nim związany, przechowywany jest w Muzeum Narodowym Irlandii. Jest patronem diecezji Ferns, której katedra w Enniscorthy jest mu poświęcona. Nie należy go mylić ze świętym Aidanem z Lindisfarne.










