
Hyacintha Mariscotti
Święta Hiacynta Mariscotti
Zakonnica z Viterbo, od światowości do miłosierdzia
Córka hrabiego, która wstąpiła do klasztoru z zawodu miłosnego, przez piętnaście lat żyła tam w luksusie, zanim radykalne nawrócenie uczyniło z niej matkę ubogich Viterbo.
Clarice Marescotti urodziła się 16 marca 1585 roku w Vignanello, jako córka hrabiego Marcantonia Marescottiego i Ottavii Orsini. Wychowana u klarysek trzeciego zakonu San Bernardino w Viterbo, miała nadzieję poślubić młodego szlachcica, który wolał jej młodszą siostrę. Upokorzona, wstąpiła około 1605 roku do klasztoru San Bernardino i przyjęła imię Hiacynta, bez prawdziwego powołania.
Przez około piętnaście lat wiodła w klasztorze życie wielkiej damy, w apartamencie urządzonym własnym kosztem. Około 1615 roku ciężka choroba i surowość spowiednika, który odmówił wysłuchania jej w jej pokoju, spowodowały jej nawrócenie: pozbyła się swoich dóbr, przyjęła skrajne ubóstwo i pokutę i poświęciła się ubogim, chorym, więźniom i grzesznikom.
Założyła w Viterbo dwa bractwa, Sacconi, które zbierają datki dla starców i wstydliwych ubogich, oraz Oblatów Maryi, którzy opiekują się chorymi. Zmarła 30 stycznia 1640 roku. Beatyfikowana w 1726 roku, została kanonizowana przez Piusa VII w 1807 roku i spoczywa w kościele swojego klasztoru w Viterbo.










