Portugalski lazarysta, misjonarz w Minas Gerais, a potem przez trzydzieści lat biskup Mariany, reformator duchowieństwa i obrońca niewolników, który wyświęcił pierwszego czarnoskórego kapłana swojej diecezji.
Urodzony w Peniche 13 maja 1787 roku, Antônio Ferreira Viçoso wstąpił w 1811 roku do Zgromadzenia Misji świętego Wincentego a Paulo i w 1818 roku przyjął święcenia kapłańskie. Wysłany do Brazylii w następnym roku, został przydzielony do sanktuarium Caraça w Minas Gerais, gdzie lazaryści założyli renomowane kolegium i promieniowali misjami ludowymi. Następnie kierował seminarium w Jacuecanga koło Rio, a potem brazylijską prowincją swego zgromadzenia.
Mianowany biskupem Mariany w 1844 roku, rządził tą ogromną diecezją przez ponad trzydzieści lat: wizytacje duszpasterskie konno, reforma seminarium i duchowieństwa, sprowadzenie Córek Miłosierdzia, pisma katechetyczne. Traktował niewolników z szacunkiem rzadkim w jego epoce i w 1851 roku wyświęcił wbrew uprzedzeniom Francisca de Paula Victora, syna niewolnicy, dziś błogosławionego. Zmarł w Marianie 7 lipca 1875 roku. Papież Franciszek uznał heroiczność jego cnót 9 lipca 2014 roku.









