
Magister sztuk wyzwolonych w Oksfordzie, który został arcybiskupem Canterbury i zmarł w drodze do Rzymu; spoczywa w Pontigny, gdzie czczony jest pod imieniem świętego Edme.
Urodzony w Abingdon w rodzinie kupieckiej, Edmund Rich studiował w Oksfordzie i Paryżu, nauczał sztuk wyzwolonych w Oksfordzie, a potem teologii. Żył ubogo i rozdawał swoje dochody. W 1227 roku głosił krucjatę i został skarbnikiem katedry w Salisbury; napisał traktat o życiu duchowym, Speculum Ecclesie, bardzo czytany pod koniec średniowiecza.
Wybrany w 1233 roku arcybiskupem Canterbury, sprzeciwiał się cudzoziemskim faworytom Henryka III i bronił praw swego Kościoła, zwłaszcza wobec mnichów swojej kapituły i legata papieskiego. W 1240 roku wyruszył do Rzymu i zmarł w drodze, 16 listopada, w Soisy koło Provins.
Pochowany w cysterskim opactwie w Pontigny, gdzie na wygnaniu żył Tomasz Becket, od razu stał się celem pielgrzymek. Innocenty IV kanonizował go w 1246 roku. Jego ciało nadal przechowywane jest w Pontigny, a imię świętego Edme pozostało bardzo rozpowszechnione w Burgundii i Szampanii.











