Portret: Święty Edmund Campion

Święty Edmund Campion

Jezuita, męczennik i polemista

Błyskotliwy uczony z Oksfordu, który został jezuitą, w 1580 roku wrócił głosić Słowo do Anglii, rzucił wyzwanie Tajnej Radzie swoim „Wyzwaniem” i Dziesięcioma racjami, i został stracony w Tyburn w 1581 roku.

Syn londyńskiego księgarza, Edmund Campion był najwybitniejszym mówcą swego pokolenia w Oksfordzie, gdzie był fellow w St John's College i w 1566 roku podejmował królową Elżbietę. Wyświęcony na diakona Kościoła anglikańskiego w 1564 roku, miał jednak coraz więcej wątpliwości; w 1569 roku opuścił Oksford i udał się do Irlandii, a w 1571 roku dotarł do Douai, gdzie został pojednany z Kościołem katolickim.

Udawszy się pieszo do Rzymu, w 1573 roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, odbył nowicjat w Brnie i nauczał w Pradze, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Posłany do Anglii z Robertem Personsem, wylądował w Londynie 24 czerwca 1580 roku, przebrany za kupca z biżuterią. Jego „Wyzwanie dla Tajnej Rady”, wkrótce nazwane Brag, oraz Decem Rationes, których czterysta egzemplarzy zostało rozłożonych na ławach kościoła uniwersyteckiego w Oksfordzie 27 czerwca 1581 roku, wywołały sensację.

Aresztowany 17 lipca 1581 roku w Lyford Grange w Berkshire, został zamknięty w Tower, przesłuchiwany, dwa lub trzy razy torturowany na łożu tortur, a następnie zmuszony do czterech publicznych dysput bez książek. Skazany za rzekomy spisek, został powieszony, wypatroszony i poćwiartowany w Tyburn 1 grudnia 1581 roku wraz z Ralphem Sherwinem i Alexandrem Briantem. Leon XIII beatyfikował go w 1886 roku; Paweł VI kanonizował go w 1970 roku.

Koszt został policzony, przedsięwzięcie rozpoczęte; jest ono od Boga i nie można mu się oprzeć.
— Wyzwanie dla Tajnej Rady (1580)