
Wysoki urzędnik króla Dagoberta, przyjaciel świętego Eligiusza, przez ponad czterdzieści lat biskup Rouen i wielki opiekun fundacji monastycznych Normandii.
Dadon urodził się około 603 roku koło Soissons w rodzinie wielkich właścicieli ziemskich; jako dziecko otrzymał wraz z braćmi Adonem i Radonem błogosławieństwo świętego Kolumbana, który zatrzymał się w domu ich ojca. Kształcony w opactwie Saint-Médard w Soissons, a następnie wychowywany na dworze, został za Dagoberta I referendarzem, czyli szefem kancelarii królewskiej, i zaprzyjaźnił się tam ze złotnikiem Eligiuszem. W 636 roku założył z braćmi opactwo Rebais w Brie, którego pierwszym opatem był święty Agil, przybyły z Luxeuil.
Wyświęcony na kapłana, został konsekrowany na biskupa Rouen 13 maja 641 roku, tego samego dnia co Eligiusz dla Noyon, i przyjął imię Ouen. Zwalczał pogaństwo i symonię i sprzyjał klasztorom: wspierał świętego Wandregizyla w Fontenelle i świętego Filiberta w Jumièges. Doradca królowej Batyldy, pozostawał zaangażowany w sprawy królestwa i na pewien czas uwięził Filiberta na rozkaz majordomusa Ebroina. Napisał Żywot świętego Eligiusza, cenny dla historii VII wieku.
Około 675 roku, już po siedemdziesiątce, odbył pielgrzymkę do Rzymu, skąd przywiózł relikwie dla swego Kościoła. Po powrocie z misji pokojowej do Kolonii zmarł 24 sierpnia 684 roku w pałacu królewskim w Clichy, w miejscu, gdzie dziś leży miasto Saint-Ouen. Jego ciało sprowadzono do Rouen i pochowano w bazylice Saint-Pierre, która stała się opactwem Saint-Ouen. Jego relikwie przeszły kilka translacji, a jego kult dotarł do Anglii, gdzie jest czczony pod imionami Owen lub Ewen.










