
Błogosławiony Czesław Jóźwiak i czterej towarzysze
„Pięciu poznaniaków”, młodzież z oratorium salezjańskiego
Pięciu młodych z oratorium salezjańskiego w Poznaniu, aresztowanych za działalność konspiracyjną w 1940 roku i zgilotynowanych w Dreźnie 24 sierpnia 1942 roku, po tym jak modlili się razem do końca.
Czesław Jóźwiak, Edward Kaźmierski, Franciszek Kęsy, Edward Klinik i Jarogniew Wojciechowski, urodzeni w latach 1919-1922, uczęszczali do oratorium salezjańskiego pw. świętego Jana Bosko przy ulicy Wroniecka w Poznaniu: ministranci, śpiewacy, sportowcy i opiekunowie najmłodszych, tam otrzymali formację chrześcijańską.
W czasie okupacji wstąpili do tajnej organizacji oporu. Aresztowani przez gestapo we wrześniu 1940 roku, przeszli przez Fort VII w Poznaniu oraz więzienia we Wronkach, w Berlinie i w Zwickau, gdzie odmawiali różaniec i wzajemnie się podtrzymywali. Skazani na śmierć za zdradę stanu, zostali zgilotynowani w Dreźnie 24 sierpnia 1942 roku.
Zachowały się ich ostatnie listy, pełne wiary i przebaczenia. Zostali beatyfikowani przez Jana Pawła II 13 czerwca 1999 roku w gronie 108 męczenników II wojny światowej.










