
Córka chłopów, uczennica świętego Alberta Chmielowskiego, była pierwszą przełożoną generalną albertynek i poświęciła życie najuboższym Krakowa.
Maria Jabłońska przychodzi na świat w 1878 roku w Pizunach niedaleko Narola w rodzinie drobnych rolników. W 1896 roku, podczas pielgrzymki do Horyńca, spotyka brata Alberta Chmielowskiego i prosi, by przyjął ją do swojej wspólnoty; opuszcza dom mimo sprzeciwu ojca i w 1897 roku przyjmuje habit pod imieniem Bernardyna.
Brat Albert powierza jej w 1902 roku kierownictwo sióstr: przełożona generalna przez blisko czterdzieści lat, rozwija zgromadzenie Sióstr Albertynek posługujących ubogim, otwiera domy dla bezdomnych, nieuleczalnie chorych i sierot oraz przekazuje ducha radykalnego ubóstwa założyciela.
Umiera w Krakowie 23 września 1940 roku. Jan Paweł II beatyfikuje ją w Zakopanem w 1997 roku.






