María Vicenta Rosal Vásquez
Błogosławiona María Encarnación Rosal
Reformatorka Betlejemitek
Zakonnica zgromadzenia założonego przez świętego Piotra de Betancur, przywróciła jego ducha, otwierała szkoły dla dziewcząt w Kostaryce, Kolumbii i Ekwadorze i była pierwszą beatyfikowaną Gwatemalką.
Urodzona w Quetzaltenango, w 1820 roku według większości biografów (niektóre źródła podają 1815), María Vicenta Rosal Vásquez wstąpiła 1 stycznia 1838 roku do beaterio de Belén, domu Betlejemitek w Gwatemali, żeńskiej gałęzi dzieła świętego Piotra de Betancur, i przyjęła imię María de la Encarnación del Corazón de Jesús. Rozczarowana rozluźnieniem wspólnoty, w 1855 roku została jej przeoryszą i podjęła się przywrócenia jej ducha pierwszych czasów, a następnie założyła zreformowany dom w swoim rodzinnym mieście.
Wydalona z Gwatemali przez antyklerykalne ustawy prezydenta Justo Rufino Barriosa, w 1877 roku otworzyła w Kostaryce, w Cartago, a potem w Heredii, pierwsze kolegia dla dziewcząt; ponownie wygnana, założyła w Pasto w Kolumbii sierociniec i schronisko dla kobiet, a następnie klasztory w Tulcán i Otavalo w Ekwadorze. Zmarła 24 sierpnia 1886 roku wskutek upadku z konia w czasie podróży między swoimi domami; jej ciało, odnalezione nienaruszone, spoczywa w Pasto. Jan Paweł II beatyfikował ją w Rzymie 4 maja 1997 roku.










