Marcellinus presbyter et Petrus exorcista, sub Diocletiano circa annum 304 capite truncati: Damasus papa narrationem mortis eorum ex ipsius carnificis ore acceperat. In Canone Romano nominantur.
Martyrium eorum ex inscriptione novimus quam Damasus papa sepulcro eorum composuit: puer narrationem ex ore carnificis audiverat. Persecutione Diocletiani, Marcellinus presbyter et Petrus exorcista in silvam vepribus horridam ducti, ipsi sibi fossam effodere coacti sunt ut corpora eorum occulta manerent, deinde capite truncati. Pia mulier, Lucilla, eorum reliquias invenit et in via Labicana sepelivit, in coemeterio quod «ad Duas Lauros» dicitur.
Constantinus super sepulcrum eorum basilicam exstruxit, cui mausoleum matris suae Helenae adiunxit, hodie Tor Pignattara; catacumba eorum, inter picturis ditissimas, adhuc visitatur. Nomina eorum in Canone Romano Missae leguntur. Anno 827 Einhardus, Caroli Magni biographus, partem reliquiarum eorum in Germaniam, Seligenstadium, transferri curavit, ubi abbatiam condidit.












