
Presbyter Romanus anno 654 electus dum Martinus I deportatus erat, Constantinopolim placare quaesivit fide non cedens et formulam compromissi cum monotheletismo, populo suo urgente, recusavit.
Romanus, ab infantia clericus, Eugenius mense Augusto anni 654 electus est, urgente Constante II imperatore, dum Martinus I, anno superiore comprehensus, Constantinopoli detinebatur; Martinus, certior factus, successorem suum accepit. Aulae indulgentior, Eugenius legatos Constantinopolim misit ut communionem restitueret et se ad reconciliationem Pyrrhi patriarchae propensum ostendit.
Anno 656 novus patriarcha Petrus ei professionem fidei ambiguam misit, quae de una voluntate et duabus voluntatibus in Christo loquebatur. Cum ad Sanctam Mariam Maiorem lecta esset, clerus et populus Romanus eam vehementer respuerunt et papam celebrare prohibuerunt donec eam reiceret; Eugenius eam recusavit, quam ob rem sortem Martini similem ei minati sunt. Liber pontificalis mansuetudinem, sanctitatem et liberalitatem eius erga pauperes laudat.
Die 2 Iunii anni 657 obiit et ad Sanctum Petrum sepultus est. Martyrologium Romanum eum die 2 Iunii ut successorem sancti Martini martyris commemorat.











