Portret: Święci męczennicy z Abityny

Martyres Abitinenses

Święci męczennicy z Abityny

Męczennicy Eucharystii niedzielnej

Czterdziestu dziewięciu chrześcijan aresztowanych w trakcie niedzielnej celebracji, mimo zakazu cesarskiego, i zmarłych za to, że oświadczyli: „Bez niedzieli nie możemy żyć”.

W 304 roku, za Dioklecjana, zgromadzenia chrześcijan były zakazane. W Abitinie, małym mieście prowincji Afryka Prokonsularna, wspólnota zebrała się jednak w niedzielę, by celebrować Eucharystię, w domu lektora Emeritusa, wokół kapłana Saturnina, któremu towarzyszyło czworo jego dzieci. Urzędnicy kolonii i żołnierz z posterunku aresztowali ich: było ich czterdziestu dziewięciu, wśród nich dekurion Datyw i dziewica Wiktoria z Kartaginy.

Zaprowadzeni do Kartaginy, zostali przesłuchani i torturowani przez prokonsula Anulinusa. Wszyscy oświadczyli, że są chrześcijanami. Gdy zapytano Emeritusa, dlaczego przyjął zgromadzenie mimo zakazu, odpowiedział: „Nie możemy żyć bez niedzieli”. Kilku zmarło pod torturami, pozostali z głodu w więzieniu. Ich Akta, później poprawiane przez donatystów, zachowują protokół przesłuchań. Papież Benedykt XVI przywołał ich słowa na kongresie eucharystycznym w Bari w 2005 roku.

Bez niedzieli nie możemy żyć.
— Akta męczenników z Abityny (odpowiedź lektora Emeritusa prokonsulowi Anulinusowi)