Portret: Święta Eulalia z Barcelony

Eulalia Barcinonensis

Święta Eulalia z Barcelony

Dziewica i męczennica, patronka Barcelony

Trzynastoletnia dziewczyna umęczona w Barcelonie za Dioklecjana według późnej Pasji, patronka miasta, którego katedra mieści jej grób; krytyka widzi w niej zdublowanie świętej Eulalii z Méridy.

Według Pasji spisanej najwcześniej w VII wieku, a prawdopodobniej w IX, Eulalia, córka chrześcijan z Barcelony, stawiła się z własnej woli przed namiestnikiem Dacjanem podczas prześladowania Dioklecjana, by wyrzucić mu jego okrucieństwa. Przeszła trzynaście męczarni, tyle, ile miała lat, zanim została ukrzyżowana na krzyżu w kształcie litery X; śnieg, który spadł z nieba, miał pokryć jej ciało. Hymn „Fulget hic honor sepulchri” przypisują niektórzy biskupowi Quiricusowi z Barcelony, z VII wieku, lecz to przypisanie pozostaje dyskutowane.

Żadne dawne źródło jej nie zna: ani Prudencjusz, ani dawne kalendarze. Według krytyki (Diccionario Biográfico de la Real Academia de la Historia) nie istniała: jej Pasja naśladuje Pasję świętej Eulalii z Méridy, której Barcelona miała bazylikę, a odnalezienie relikwii w 877 lub 878 roku, zapewne męczennicy z Méridy, dało początek barcelońskiej imienniczce; stąd jej nieobecność w Martyrologium Rzymskim z 2004 roku. Jej kult jest nadal obchodzony w Barcelonie. Te relikwie, odnalezione przez biskupa Frodoina w Santa Maria de les Arenes, dziś Santa Maria del Mar, spoczywają od 1339 roku w marmurowym sarkofagu w krypcie katedry, która nosi jej imię. W krużganku żyje trzynaście białych gęsi na pamiątkę jej wieku.

Zobacz 6 momentów z życia →