
Nastolatka z Méridy, która z własnej woli stawiła się przed namiestnikiem, by wyznać wiarę, i została spalona żywcem za Dioklecjana; najsłynniejsza męczennica Hispanii.
Eulalia miała zaledwie dwanaście lat, gdy wybuchło prześladowanie Dioklecjana. Według poety Prudencjusza, który opiewa ją na początku V wieku w Peristephanon, opuściła dom, w którym rodzice ją ukryli, i poszła wyrzucić urzędnikowi Méridy, stolicy Luzytanii, jego kult bożków.
Torturowana, została wydana płomieniom; Prudencjusz donosi, że w chwili jej śmierci z jej ust wyfrunął gołąb, a nagły śnieg pokrył jej ciało. Jej sanktuarium w Méridzie stało się jednym z wielkich miejsc pielgrzymkowych wizygockiej Hiszpanii. Według biskupa Pelagiusza z Oviedo, w XII wieku, król Silo miał kazać przewieźć jej ciało do Oviedo w 775 roku: jest to późna tradycja, lecz katedra w Oviedo zachowuje skrzynię z jej relikwiami, a ona jest patronką Asturii.







