Wyparty syn protestanta z Lincolnshire, kapłan wykształcony w Rzymie, przez trzy lata pracował w zachodniej Anglii, zanim został torturowany przez Topcliffe'a i stracony w Tyburn.
Urodzony w 1559 roku w Louth w Lincolnshire, Eustachy White nawrócił się na katolicyzm w 1584 roku i został wyparty przez ojca. Wyjechał studiować na kontynent i został wyświęcony na kapłana, prawdopodobnie w Kolegium Angielskim w Rzymie, w 1588 roku. Wrócił do Anglii w roku Armady, w szczycie wrogości wobec katolików, i pracował duszpastersko na zachodzie kraju.
Rozmowa z towarzyszem podróży doprowadziła do jego aresztowania w Blandford w Dorset w 1591 roku. Przeniesiony do więzienia Bridewell, był torturowany przez Richarda Topcliffe'a, zawieszony za nadgarstki od ósmej rano do czwartej po południu, jak opowiada w liście do jezuity Henry'ego Garneta. Skazany w grudniu, przebaczył swemu katu i oświadczył ludowi, że jego jedyną zdradą jest jego kapłaństwo. Został powieszony, wypatroszony i poćwiartowany w Tyburn 10 grudnia 1591 roku, z Polydorem Plasdenem i trzema świeckimi; został kanonizowany w 1970 roku.








